Laatste dag.
Daar lag je dan, in een ziekenhuisbed
soms op de zaal en soms alleen
veel pijn en soms verdriet
met vreemde mensen om je heen
Steeds hopend, dat het iets beter mocht gaan
vasthouden aan wat je zo lief was
daar haalde jij de kracht vandaan
wat was jij ongelooflijk sterk
Soms zag ik dat je huilde, dat je het moeilijk had
voelde je toen, dat het niet meer ging?
Het was dan, dat ik in stilte voor je bad
Dat God je helpen zou...
De laatste dag, wat was je lief
je maakte nog een grapje en we aten een mandarijn
Op de rand van het bed, zat je dicht tegen Els aan
O, Arie, wat is díe herinnering fijn
Het bezoekuuur was om, nog even pakte ik je hand
Dag Arie, tot morgen
En Els hield jou vast
Toen gleed jij weg in dromenland
Nu staan wij hier en straks gaan wij weer
we moeten verder, dat is wat jij wou
we houden van je en zullen je missen
want morgen, kwam niet meer...
~Author Nicolet~
