Bertelly's Poem's 10

Back to Poetry 9      Poetry 11

 

 
RainBow

 Puckypoes


Vandaag heb ik weer aan je grafje gestaan
Vele gedachtes zijn er door mij heen gegaan
19 maanden lang was jou hartje al zwak
Totdat die ene verschrikkelijke avond aanbrak
waarop het plotseling
helemaal niet goed meer met jou ging

Zo lag je nog in de vensterbank, te genieten van de zon
toen ging je even naar de bak, kwam terug en zag ik,
dat je niet meer lopen kon...
Je had het benauwd dus gingen we vlug
naar de dierenarts, je moest blijven, mocht niet mee terug
ik heb je nog gauw, jou kussentje gebracht
ik heb je geknuffeld en gekust
hopelijk stelde jou dat wat gerust
Toen moest ik zonder jou naar huis maar geloof me
met hart en ziel was ik bij jou die nacht

Ik kon niet slapen, ik wilde bij jou zijn
jij vocht voor je leventje, misschien had je pijn
de telefoon bleef stil, de ochtend brak aan
toen ben ik zelf aan het bellen gegaan
je was iets rustiger maar het was nog niet goed
ik riep: ik wil naar Pucky toe, dat moet!
Maar de dierenarts moest naar een ander dier in nood
Elke vezel in mijn lichaam wilde bij jou zijn,
met heel mijn hart was ik bij jou
Maar toen de dierenarts terug kwam, ging de telefoon
Hij had een schreeuw gehoord, ging kijken en m'n lieve Pucky
toen was je dood...

Ik heb je gehaald, ik bracht je weer thuis
Je was nog één keer met mij en de andere poezen, hier in huis
Op je vertrouwde plekje op het bed, legde ik jou neer
zo konden we afscheid nemen, wat deed dat zeer

's-avonds hebben we jou weggebracht
en wéér volgde een eindeloze nacht
de volgende ochtend zie ik je weer
en ik weet, dit is de allerlaatste keer...

Ik had mijn rode trui in het kistje gedaan
en toen ben jij daar pas in gegaan
een knuffeltje bij je, een dekentje over je heen
nog een heleboel aaitjes en kusjes, ik ween
Dan gaat je kistje dicht
Tranen stromen over ons gezicht
Voor de laatste keer mag ik je dragen
ik hield je heel dicht tegen me aan
en toen, mijn allerliefste Pucky
moest ik je laten gaan...

Ik kan nu niets anders meer
dan hier terugkeren, telkens weer
om even dicht bij jou te zijn
want dat is toch nog fijn
je was mijn allerliefste poezenkind
ik heb jou heel erg diep bemind
al ben je nu in de dierenhemel hier ver vandaan
ik weet dat onze liefde blijft
en houden van, zal voortbestaan!

`~Author Nicolet~

 

Poetry 9 Poetry 11